تقدیم به بهترین خودم

تو اومدی ...

از کنارم رد شدی

با یک نگاه اسیرت شدم

               من منتظر بودم

                        منتظر یک نگاه تو بودم

                                     تو از من دور شدی

                                            امامن بازم منتظر بودم           

                                                        ولی تو نگاهم نکردی

                                                                            ازتو گله ندارم

                                                                      اخه یک گل پژمرده

                                                                  نگاه کردن نداره

                                                 اره تو رفتی همه میرن

                       من میمونم و حسرت یک نگاه تو

                   من منتظرم تا تو برگردی

   تا تو برگردی من گریه میکنم

                وقتی بر میگردی دلم نمیخواد نگاهم کنی

                             دلم میخواد با بوسه هات اشکامو پاک کنی 

                                                                به یاد تو....  

جون هر کی که دوستش داری نظر بده                                 

قصه

امشب به قصه دل من گوش میکنی              فردا مرا چو قصه فراموش میکنی

 

من دارم میرم بیرون واسه همین نشد همه مطالبی رو که آماده کرده بود بذارم فردا بروز میکنمش فعلا با بای

شعر ترکی

آنا(مادر)

نئجه راحت  یاتاسان  بیر گئجه منسیز انا جان

قوروماز گئوز یاشمیز بئیر گجه سنسیز آنا جان

من سنه بول بولیدیم سن ده منه باغ و چمن

نئجه بول بول یاشاسین باغ و چمن سیز آنا جان

 

 

 

بیا بنویسم

بیا بنویسم

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا

بیا بنویسم روی برگ روی آب تو دفتر موج رو دریا

بیا بنویسم که خدا ته قلب آینه ست

مثل شور فریاد یا نفس تو حسار سینه ست

با همیشه موندن وقتی که هیچی موندنی نیست

اوج هر صدای عاشقت که شکستنی نیست

با صدام میام همه جا تو رو مینویسم

روی آینه گریه هام گونه های خیسم

ای که معنی اسم تو آسمون پاکه

ریشه صداقتش زیر پوست خاک

توی خواب خاک ریشه هام موسم شکفتن

هم صدای من میخونم وقت از تو گفتن

چشم مستمو تو بیا به سپیده وا کن

با ترانه نفسهات باغچه رو صدا کن

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي    

در باغ نگاه ياس اميد تـويـي

در بين هزار پونه آنكس كه مرا     

چون روح نسيم زود فهميد تويي

لباتو

ببين كه چگونه لبهاي ساكتم در شهوت بوسيدن لبهاي معصوم تو سكوت كرده اند ، شاخه گل سرخي به روي چشمانت ميگذارم و با چشماني بسته براي اولين بار تو را ميبوسم ، آن هنگام كه هر دو در شهوت تن غرق بوديم ديدي كه خداوند ميخنديد ، خداوند خوشحال شده بود ، خداوند خوشحال شده بود . پس بيا نترسيم و تا ابد لبهايمان را به هم گره بزنيم تا ابد . اي تنها منجي من ، مرا تنها مگذار ، اگر آسمان شوي برايت زمين خواهم شد تا به رويم بباري ، براي چشمان معصومت نگاه خواهم شد و براي گوشهايت صدا ، براي نفسهايت گلو خواهم شد و در رگهايت از خون خود خواهم دميد ، و پس از مرگت نيز براي جسد ت كفن خواهم شد ، مرا تنها مگذار ، مرا تنها مگذار . روزي كه خداوند تو را مي آفريد از او زمان مرگت را پرسيدم ! ميداني چرا ؟ براي اينكه پيش از تو بميرم و هيچ گاه مرگت را نبينم . ميخواهم تا هميشه برايم زنده باشي تا هميشه . تو ديگر تنها نيستي ، خانه اي خواهم ساخت برايت ، از استخوانهايم برايش ستون و از پوستم برايش سقفي ، قلبم را با برق شكاف ميان سينه هايت ميشكافم واز گرمي خون رگهايم براي شبهاي تاريك تنهاييت آتشي مي افروزم و تا هميشه در كنارت ميسوزم تا هميشه . . . و در عوض فقط از تو ميخواهم گونه هاي خيسم را پاك كني .

تووووووووووووووو

رو تابلو های جاده ها , سر گذر پياده ها برات پيغام گذاشتم که هيچ کسو تو دنيا قد تو دوست نداشتم

واسه يه دنيا آدم يکی يکی نامه دادم از تو که بودی عشقم واسه همه نوشتم

بيابونا ميدونن , آسمونا ميدونن , جنگل و کوه و صحرا حتی اونا ميدونن

مسافرا ميدونن , همه زائرا ميدونن , اونايی که تو غارن خبر اين عشقو دارن

حتی پری درياها , شاهزاده های روياها , سنگ صبورم ميدونه , قلعه نورم ميدونه , پرنده های آسمون , فرهاد کوه بيستون

ساربون های صحراها , ماهيگيرای درياها , پروانه های باغچه ها , عروسکهای طاقچه ها , کفتر گنبد دور دور دورم ميدونه

واست پيغوم گذاشتم که هيچ کسو تو دنيا قد تو دوست نداشتم

هيچ کسو تو دنيا قد تو دوست نداشتم

فقط میتونم بگم زیباست

وقتی که گریه ام میگیره دلم میگه مبارکه

قدر اشکاتو بدون هنوز چشمات بی کلکه

وقتی که گریه ام میگیره یک آسمون بارونی ام

اما به کی بگم خدا من تو دلم زندونی ام

سرمو بالا میگیرم کسی جوابم نمیده

خیلی شبهاست که رهگذر به گریه هام نخندیده

چه روزو روزگاری یه منو یه دنیا بی کسی

شدم یک مشت خاطره یک کوره دلوا پسی

میخوام تلافی نکنم حرمت دل رو میشکنم

دارن به جرم ساده گی چوب حراجم میزنن

تو این ولایت غریب دل مرده ها عزیز ترن

قهدی عشق عاشقاست قلبهای سنگی میخرن

شعر از فروغ فرخزاد

 مهمان

امشب آن حسرت ديرينه من

در بر دوست بسر می آيد

در فروبند و بگو خانه تهی است

زين سپس هر كه به در می آيد.

 

روی ادامه مطلالب کلیک کن

چنند شعر خوب

---

  هر کس به طریقی دل ما میشکند    بیگانه جدا دوست جدا میشکند

بیگانه اگر میشکند حرفی نیست!     من در عجبم دوست چرا میشکند؟

---

گفتم تو شيرين مني                                 گفتي تو فرهادي مگر؟

گفتم خرابت ميشوم                                  گفتي تو ابادي مگر؟

گفتم ندادي دل به من                                گفتي تو جان دادي مگر؟

گفتم ز كويت ميروم                                   گفتي تو آزادي مگر؟

گفتم فراموشم نكن                                  گفتي تو در يادي مگر؟

گفتم خاموشم سالها                               گفتي تو فريادي مگر؟                

گفتم كه بربادم مده                                  گفتي نبر بادي مگر؟

---

كامپيوترها به 4 دليل دخترند :

 

1.فقط خالقشون از منطقشون سر در مياره!

2.فقط خودشون زبون خودشون رو مي فهمن!

3.اگه يه كسي پا بندشون بشه بايد هرچي پول داره براشون لوازم جانبي بخره!

4.اگه يكم صبر مي كردي يكي بهترش گيرت مي اومد!

خدائيش اگه دروغ ميگم بگو دروغ ميگي

---